Dzięki uprzejmości Izby Pracodawców Polskich dotarliśmy do stanowiska Centrali ZUS dotyczącego odliczania kosztów podróży służbowych odbywanych po danym kraju, do którego pracownik został delegowany z Polski.
Przedstawiony został oto taki stan faktyczny: Spółka zatrudnia pracowników, których następnie oddelegowuj do pracy na obszar innych krajów Unii Europejskiej, np.: Francji. Czasowym miejsce pracy tych pracowników jest Francja (aneks eksportowy) i zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, składki na ubezpieczenia społeczne obliczane są w oparciu o uzyskany przychód, po potrąceniu równowartości diet za każdy dziś pobytu we Francji, nie niższy od przeciętego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.
W trakcie pobytu i pracy we Francji pracownicy – po terenie Francji – odbywają dodatkowo podróże służbowe. Spółka sporządza wówczas polecenie wyjazdu, np.: z Lille do Toulouse z określonym zadaniem służbowym na kilka dni. Wypłaca także pracownikowi diety i inne należności z tytułu podróży służbowych w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia MPiPS w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej poza granicami kraju.
Pytanie dotyczyło tego, czy należności z tytułu podróży odbywanych po terenie Francji podlegają wyłączeniu z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne na podstawie § 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe?
Zakład Ubezpieczeń Społecznych stanął na stanowisku, że diety wypłacone z tytułu odbywania podróży służbowych po Francji (czyli w naszym przykładzie z Lille do Toulouse) stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.
W uzasadnieniu swojego stanowiska ZUS podał, iż równowartość diet, którą płatnicy odliczają od podstawy wymiaru składek (na podstawie § 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia MPiPS) składa się z 3 elementów – należności na koszty wyżywienia, zakwaterowania oraz przejazdy. W związku z tym, jednoczesne zastosowanie pkt 15 oraz pkt 16 rozporządzenia oznaczałoby, że podstawa wymiaru składek zostałaby dwukrotnie zmniejszona. Takie zastosowanie tych przepisów, zdaniem ZUS, nie jest uzasadnione.
Nie ma więc możliwości, zgodnie ze stanowiskiem ZUS, jednoczesnego zastosowania przepisów § 2 ust. 1 pkt 15 i 16 rozporządzenia z 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, składki na ubezpieczenia społeczne obliczane są w oparciu o uzyskany przychód.
